Rabarbaj mafinoj

1/4 taso bruna sukero
1/2 taso oleo
1 ovo
2 tekuleroj vanilo
1 taso buterlakto
1 1/2 tasoj haketita rabarbo
1/2 taso haketitaj nuksoj (nedeviga)
1/2 tekulero salo
2 1/2 tasoj faruno
1 tekulero bakpulvoro
1 tekulero natria bikarbonato

ĉapelaĵo:
1/3 taso sukero
1 1/2 tekuleroj cinamo
1 supkulero fandigita butero

Kunbatkirlu brunan sukeron, oleon, ovon, kaj vanilon ĝis bone miksitaj. Enmiksu buterlakton, rabarbon, kaj nuksojn. Unuigi salon, farunon, bakpulvoron, kaj natrian bikarbonaton; aldonu tuta samtempe al rabarba miksaĵo kaj kirlu ĝis ĵus miksitaj. Plenigi grasoŝmiritajn mafinaj kaseroloj ĝis 2/3 plenaj. Unuigi ĉapelaĵajn ingrediencojn kaj surŝutetu supre mafinojn. Baku ĉe 400 gradoj farenhejtaj 20 minutoj aŭ ĝis kuiritaj. Faras 24.

Fonto nekonata.
Mezuroj estas usonaj.

Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Farmista Bazaro de Tumwater.
Angla versio ankaŭ havebla en Food Bank Foodie

Rabarbo

indiĝena de: okcidenta Ĉinio, Tibeto, Mongolio, kaj Siberio
sezono (en la regiono de la Pugeta Golfo): printempo kaj somero

Rabarbo estas membro de la poligonaca familio, parenca al fagopiro. Kiam solida, ĝi povas vivi ĝis 15 jaroj, kaj ĝi stikiĝas por dividi la radikon (vere rizomon). La tigoj, aŭ petioloj, devus havi dikon de unu aŭ du coloj antaŭ la rikolto, ke kutime okazas dum ĝia dua jaro. La tigoj povas esti ruĝaj aŭ verdaj, sed la ruĝaj estas pli dolĉa kaj havas pli gusto. La folioj enhavas venenajn glikosidojn kaj malsanajn kvantojn da okzalacido; ili devus forigiĝi dum la rikolto do ili ne prenas nutraĵojn da la tigoj.

Rabarbo plibonigas la digeston, haŭton, kaj metabolon, helpas kun pezoperdo, batalas kontraŭ alchajmero, protektas neŭronojn, stimulas ostan kreskon, kaj apogas la kardiovaskulan sistemon. Ĝi havas antioksidantan, kontraŭinflaman, kaj kontraŭalergian ecojn. Ĝi estas tre malalta en kalorioj kaj kolesterolo, kaj enhavas fibron, proteinon, vitaminojn C, K, kaj diversajn vitaminojn B, kalcion, kalion, manganon, magnezion, kaj polifenolajn flavonoidojn.

Historie, rabarba radiko uziĝis kiel vomilo, kaj ambaŭ sekigita rabarba radiko kaj rabarbo mem estas tradiciaj laksigiloj. Rabarbo enkondukiĝis al usonon ĉe la malfrua 18a jarcento, ke estas ĉirkaŭ kiam ĝia kulinara apliko ekis. Ĝia populareco atingis ĝia plej alta nivelo dum la jardeko de 1930, sed falis draste dum la dua mondmilito, eble pro sukera porciolimigo.

Personoj kun renaj problemoj, iuj digestaj konzernoj, kancero, aŭ vaskulaj zorgoj diriĝas eviti rabarbon, kvankam rabarba eltiraĵo estas esploriĝita kiel kuracilo por renaj ŝtonoj kaj rena fiasko.

Legu pli:
etikeda nutrada informo pri nekuirita rabarbo
etikeda nutrada informo pri kuirita, sukerita rabarbo
Organic Facts
Zhion.com
historio de rabarbo da High Altitude Rhubarb

Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Farmista Bazaro de Tumwater.
Angla versio ankaŭ havebla en Food Bank Foodie

Dolĉamara rabarba saŭco

1 1/2 supkuleroj olivoleo
1 meza cepo, delikate hakita
2 tasoj maldike tranĉita rabarbo (ĉirkaŭ 12 uncoj)
1/2 taso senŝeligitaj, sensemigitaj tomatoj (freŝaj aŭ enladigitaj), delikate hakita
1/4 taso mielo
1 tekulero sukero
granda pinĉo muelita pimento
1/2 tekulero limona suko, aŭ laŭ gusto
pipro

Hejtu la cepon en olivoleo supre malalta hejtilo, turnomovanta okaze, ĝis mola sed ne bruna (ĉirkaŭ 7 minutoj). Enmiksu rabarbon, tomatojn, mielon, sukeron, kaj pimenton. Boletu malkovrita ĝis reduktita al dika pureo, turnomovanta okaze (ĉirkaŭ 20 minutoj). Aldonu limonan sukon kaj alĝustigu la spicojn. Servu supre kokaĵo aŭ fiŝaĵo.

Adaptita da: From the farmers' market : wonderful things to do with fresh-from-the-farm food with recipes and recollections from farm kitchens / Richard Sax with Sandra Gluck. Harper & Row, c1986; ke diras ke ĉi tiu recepto estas da Sefarda origino.
Mezuroj estas usonaj.

Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Farmista Bazaro de Tumwater.
Angla versio ankaŭ havebla en Food Bank Foodie