ĉirkaŭ 1 funto senosta, senhaŭta kokaĵo (femuroj rekomenditaj)
1/4 taso hakita cepo, laŭ gusto
1/4 taso hakita celerio, laŭ gusto
1-2 hakitaj karotoj, laŭ gusto (nedevigita)
15.5-unca ladskatolo aŭ ĉirkaŭ 2 tasoj kuiritaj kikeroj, senakvigita se konvenas
1/4 al 1/2 taso kradrostada saŭco, laŭ gusto
Senostaj, senhaŭtaj kokaĵaj femuroj kutime enpakiĝas kvazaŭ volvitaj ĉirkaŭ la spaco kie estis la osto; se via malrapida kuirilo estas sufiĉa granda, disvolvigu ilin kaj metu ilin trans la fundo (nedeviga: ĝi nure lasas ke ili kuiros pli rapide kaj faras ke ili apartiĝias en ĉifonoj pli facile). Se vi uzas kokaĵajn brustojn, tranĉu ilin en 2-5 pecoj. Surmetu la cepon, celerion, kaj karotojn, kovru, kaj kuiru ĉirkaŭ 2 horoj, ĝis la kokaĵo estas kuirita kaj ekas apartiĝi kiam pikita. Aldonu kikerojn kaj almenaŭ sufiĉa kradrostadan saŭcon por bene malseketigi tuta. Daŭrigu kuiri (kovrita) ĝis la kikeroj varmiĝas komplete, kaj ĝis alia horo. Frostiĝas bone, precipe se vi forlasas la karotojn (ili povas esti iomete malglata post frostiĝi).
Ĉi tiu nepre estis simpla kazo de "kio mi povas fari kun ĉi tiuj kikeroj sen iri al la vendejo?"
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
2.3.20
25.1.20
Kareaĵo de tinusaĵa salato
6 uncoj enladigita tinusaĵo, senakvigita, hakita se bezonas
1 supkulero citrona suko
salo kaj pipro laŭ gusto
2 supkuleroj haketita celerio, laŭ gusto
1 supkulero haketita cepo
1/2 taso pomo, hakita en pecojn da 1/4 colo
2 supkuleroj riboj
1 supkulero haketita freŝa bazilio
1/2 supkulero kareo
1/4 taso majonezo*
1/8 tekulero Diĵona mustardo
Komplete miksu tinusaĵon, citronan sukon, salon, pipron, celerion, cepon, pomon, ribojn, kaj bazilio. Unuigu kareon, majonezon, kaj mustardon; kunfaldu en tinusaĵon ĝis egale malseketigita.
Faras ĉirkaŭ 1 taso.
Adaptita da Cooks Illustrated per High Seas Tuna
Mezuroj estas usonaj.
La cetero de la historio
Alia recepto da la retinformilo de la Bazaro ke mi trovis por apogi unun da nian vendantojn, Sassy Seafood, kiuj eltenable fiŝkaptas da Westport. Mi ankaŭ eldonas ĝin ĉi tie ĉar la manĝaĵa banko iufoje havas enladigitan tinusaĵon (se vi havas unun da iliajn grandajn 12-uncajn ladskatolojn, nure duobligu ĉi tiun recepton aŭ sekvu la ligilon al la originala recepto). Ili ankaŭ iufoje havas enladigitan kokaĵon, ke devus esti bona ĉi tie anstataŭ la tinusaĵo.
Unu noto: mi ne povas rekomendi uzi "Miracle Whip" anstataŭ majonezon... en kiu ajn, vere. "Miracle Whip" estas dolĉigita kaj ŝanĝos la rezultan guston. Fakte, porla plej bona rezulto, provu ĉi tiu:
*Freŝa manfarita majonezo
1 granda ovoflavo
1/4 tekulero salo
1/4 tekulero Diĵona mustardo
1 1/2 tekulero citrona suko
1 tekulero blanka vina vinagro (ne konfuzu kun blanka vinagro)
3/4 taso maiza oleo
Rapide kirlu ovoflavon 15 sekondoj. Enkirlu salon, mustardon, citronan sukon, kaj vinagron; daŭrigu kirli ĝis la ovoflavo densiĝas kaj la koloro heliĝas, ĉirkaŭ alia 30 sekondoj. Aldonu 1/4 tason da oleo en malrapida, konstanta fluom dum daŭriganta kirlu. Kirlu ĉirkaŭ unu minuto, ĝis la miksaĵo densiĝas. Ripetu kun la dua 1/4 taso, kirlanta ĉirkaŭ 30 sekondoj ĝis oleo estas komplete enmiksita. Aldonu la lastan 1/4 tason da oleo tuta samtempe kaj kirlu ĉirkaŭ 30 sekondoj por komplete enmiksi ĝin.
Maniero por kuireja maŝino
Faras ĉirkaŭ 1 1/2 toasoj
Uzu tutan ovon kaj duobligu la kvantojn da la aliaj ingrediencoj. Fiksu metalan padelon en la kuirejan maŝinon kaj enmetu tutan krom la oleo; miksu mallonge por komplete unuigi la ingrediencojn. Kun la kuireja maŝino funkcianta, aldonu oleon kiel maldika fluo kaj enmiksu konplete
Adaptita da: The best recipe / by the editors of Cook's Ilustrated. Boston Common Press, c1999. ISBN: 0936184388.
Mezuroj estas usonaj.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
1 supkulero citrona suko
salo kaj pipro laŭ gusto
2 supkuleroj haketita celerio, laŭ gusto
1 supkulero haketita cepo
1/2 taso pomo, hakita en pecojn da 1/4 colo
2 supkuleroj riboj
1 supkulero haketita freŝa bazilio
1/2 supkulero kareo
1/4 taso majonezo*
1/8 tekulero Diĵona mustardo
Komplete miksu tinusaĵon, citronan sukon, salon, pipron, celerion, cepon, pomon, ribojn, kaj bazilio. Unuigu kareon, majonezon, kaj mustardon; kunfaldu en tinusaĵon ĝis egale malseketigita.
Faras ĉirkaŭ 1 taso.
Adaptita da Cooks Illustrated per High Seas Tuna
Mezuroj estas usonaj.
La cetero de la historio
Alia recepto da la retinformilo de la Bazaro ke mi trovis por apogi unun da nian vendantojn, Sassy Seafood, kiuj eltenable fiŝkaptas da Westport. Mi ankaŭ eldonas ĝin ĉi tie ĉar la manĝaĵa banko iufoje havas enladigitan tinusaĵon (se vi havas unun da iliajn grandajn 12-uncajn ladskatolojn, nure duobligu ĉi tiun recepton aŭ sekvu la ligilon al la originala recepto). Ili ankaŭ iufoje havas enladigitan kokaĵon, ke devus esti bona ĉi tie anstataŭ la tinusaĵo.
Unu noto: mi ne povas rekomendi uzi "Miracle Whip" anstataŭ majonezon... en kiu ajn, vere. "Miracle Whip" estas dolĉigita kaj ŝanĝos la rezultan guston. Fakte, porla plej bona rezulto, provu ĉi tiu:
*Freŝa manfarita majonezo
1 granda ovoflavo
1/4 tekulero salo
1/4 tekulero Diĵona mustardo
1 1/2 tekulero citrona suko
1 tekulero blanka vina vinagro (ne konfuzu kun blanka vinagro)
3/4 taso maiza oleo
Rapide kirlu ovoflavon 15 sekondoj. Enkirlu salon, mustardon, citronan sukon, kaj vinagron; daŭrigu kirli ĝis la ovoflavo densiĝas kaj la koloro heliĝas, ĉirkaŭ alia 30 sekondoj. Aldonu 1/4 tason da oleo en malrapida, konstanta fluom dum daŭriganta kirlu. Kirlu ĉirkaŭ unu minuto, ĝis la miksaĵo densiĝas. Ripetu kun la dua 1/4 taso, kirlanta ĉirkaŭ 30 sekondoj ĝis oleo estas komplete enmiksita. Aldonu la lastan 1/4 tason da oleo tuta samtempe kaj kirlu ĉirkaŭ 30 sekondoj por komplete enmiksi ĝin.
Maniero por kuireja maŝino
Faras ĉirkaŭ 1 1/2 toasoj
Uzu tutan ovon kaj duobligu la kvantojn da la aliaj ingrediencoj. Fiksu metalan padelon en la kuirejan maŝinon kaj enmetu tutan krom la oleo; miksu mallonge por komplete unuigi la ingrediencojn. Kun la kuireja maŝino funkcianta, aldonu oleon kiel maldika fluo kaj enmiksu konplete
Adaptita da: The best recipe / by the editors of Cook's Ilustrated. Boston Common Press, c1999. ISBN: 0936184388.
Mezuroj estas usonaj.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
29.12.19
Napoj bakitaj kun fromaĝo
2 funtoj blankaj napoj, senŝeligitaj
10-12 uncoj bona svisa fromaĝo, haketita
1/4 funto butero, fundita
iom da pimento kaj/aŭ muskato, laŭ gusto
salo kaj pipero, ankaŭ laŭ gusto
Se vi rostigas viandon, boligu napojn 5 minutoj, tiam aldonu al viandon kaj rostigu 10-15 minutoj; aŭ nure boligu ilin ĝis apenaŭ teneraj. Lasu ke napoj malvarmas dum dum vi haketas la fromaĝon, tiam tranĉu ilin. Metu tavolon da la fromaĝo en komplete buteroŝmiritan kaserolon, metu supre tavolon da napoj, spicojn, kaj iom da buteron; daŭrigu alterni tavolojn, finanta kun pli fromaĝo. Metu en moderan bakfornon nure ĝis la fromaĝo fundas. Vi povas kovri kaj mikroondi ĝin ĉirkaŭ 5 minutoj anstataŭ, sed tiu vere ne estas aŭtentika.
Adaptita da: Hieatt, Hosington, and Butler, Pleyn Delit : medieval cookery for modern cooks. University of Toronto Press, w996. ISBN: 0802076327.
Mezuroj estas usonaj.
Inter rekreantoj, ĉi tiu plado estas ia "kutima kaj fidinda," facila kaj populara. La boligi-tiam-rostigi tekniko aperas ofte en mezepoka kuirarto; mi diriĝas ke ĝi rigardiĝis pli sana ol kuiri por nure unu maniero. La kuraca scienco de la epoko diris ke unuigi malseka kaj seka varmegoj ekvilibrigus la korpofluaĵojn de la plado.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
10-12 uncoj bona svisa fromaĝo, haketita
1/4 funto butero, fundita
iom da pimento kaj/aŭ muskato, laŭ gusto
salo kaj pipero, ankaŭ laŭ gusto
Se vi rostigas viandon, boligu napojn 5 minutoj, tiam aldonu al viandon kaj rostigu 10-15 minutoj; aŭ nure boligu ilin ĝis apenaŭ teneraj. Lasu ke napoj malvarmas dum dum vi haketas la fromaĝon, tiam tranĉu ilin. Metu tavolon da la fromaĝo en komplete buteroŝmiritan kaserolon, metu supre tavolon da napoj, spicojn, kaj iom da buteron; daŭrigu alterni tavolojn, finanta kun pli fromaĝo. Metu en moderan bakfornon nure ĝis la fromaĝo fundas. Vi povas kovri kaj mikroondi ĝin ĉirkaŭ 5 minutoj anstataŭ, sed tiu vere ne estas aŭtentika.
Adaptita da: Hieatt, Hosington, and Butler, Pleyn Delit : medieval cookery for modern cooks. University of Toronto Press, w996. ISBN: 0802076327.
Mezuroj estas usonaj.
Inter rekreantoj, ĉi tiu plado estas ia "kutima kaj fidinda," facila kaj populara. La boligi-tiam-rostigi tekniko aperas ofte en mezepoka kuirarto; mi diriĝas ke ĝi rigardiĝis pli sana ol kuiri por nure unu maniero. La kuraca scienco de la epoko diris ke unuigi malseka kaj seka varmegoj ekvilibrigus la korpofluaĵojn de la plado.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
25.10.19
Akvo! Akvo!
Ankoraŭ mi provas inventi efektivigeblan sinakvuman sistemon por la abela ĝardeno. La problemoj enhavas ke la levitaj bedoj jam estas konstruitaj, kaj ne por sinakvumi; manko de prem-kompensita fonto de akvo; kaj projekta buĝeto de ĉirkaŭ $0.
Do mi rigardis kelkajn interretajn paĝojn, sed plejparte mi trovis specojn de poto-supre-sitelo ke bezonus rekonstrui la bedojn. Estis unu paĝo pri guta aistemo sed ĝi bezonis kranon kaj supozis ke ĝi konstruiĝis ĉe gazono. Do, lasiĝita al mia propra *ingenuity, mi aliafoje pensas pri speco da gutantaj boteloj, aŭ eble boteloj kun meĉoj, metitaj inter la plantojn. Sed, ĉu 2-litra botelo daŭrus dum tuta semajnfino kun warmega vetero? Precipe se mi detranĉas la finon por plenigi ilin pli facile?
Pli feliĉe, mi trovis kelkajn malgrandajn tabulojn ke devus funkcii por ŝirmi la eksteran ĉelaron de la orienta abelujo. Devos unuiĝi en paroj, tranĉitaj laŭmezure la deklivo de la tegmento, kaj ligita iel al la abelujo -- ankoraŭ mi ne estas ellaborinta kiel fari tiu -- sed se ili ne protektas sufiĉe, mi povas provi kovranta ilin kun rubaj sakoj aŭ peco de *dropcloth, kaj ĉiukaze estos pli bona ol la nenio ke estas tie nun. Aŭ eble la ĉelaro jam estas fariĝinta tro malseka kaj la afero estas vana, mi malkovros lunde.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Food Bank Foodie.
Do mi rigardis kelkajn interretajn paĝojn, sed plejparte mi trovis specojn de poto-supre-sitelo ke bezonus rekonstrui la bedojn. Estis unu paĝo pri guta aistemo sed ĝi bezonis kranon kaj supozis ke ĝi konstruiĝis ĉe gazono. Do, lasiĝita al mia propra *ingenuity, mi aliafoje pensas pri speco da gutantaj boteloj, aŭ eble boteloj kun meĉoj, metitaj inter la plantojn. Sed, ĉu 2-litra botelo daŭrus dum tuta semajnfino kun warmega vetero? Precipe se mi detranĉas la finon por plenigi ilin pli facile?
Pli feliĉe, mi trovis kelkajn malgrandajn tabulojn ke devus funkcii por ŝirmi la eksteran ĉelaron de la orienta abelujo. Devos unuiĝi en paroj, tranĉitaj laŭmezure la deklivo de la tegmento, kaj ligita iel al la abelujo -- ankoraŭ mi ne estas ellaborinta kiel fari tiu -- sed se ili ne protektas sufiĉe, mi povas provi kovranta ilin kun rubaj sakoj aŭ peco de *dropcloth, kaj ĉiukaze estos pli bona ol la nenio ke estas tie nun. Aŭ eble la ĉelaro jam estas fariĝinta tro malseka kaj la afero estas vana, mi malkovros lunde.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Food Bank Foodie.
12.10.19
Pota rostaĵa stufaĵo por malrapida kuirilo
Flankaĵo: tutaj kvantoj da ingrediencoj estas "aŭ laŭ gusto" kaj devus rigardiĝi kiel pli gvidlinioj ol instrukcioj.
3 mezaj terpomoj, en 4-6 pecoj
5 karotoj, en pecoj de ĉirkaŭ 1 colo
1 funto bovaĵo por stufaĵo aŭ rostaĵo aŭ steko,* en grandaj mordmezuraj pecoj
1/4 taso cepo en kubetoj
2 tigoj celerio, en pecoj de ĉirkaŭ 1/2 colo
kelkaj eroj da ajlo, premitaj
abunda pipro, salo se vi devas
Aranĝu terpomojn kaj karotojn en la fundo de malrapida kuirilo; metu supre bovaĵoj, tiam cepon, celerion, kaj ajlon. Spicu, kovru, kaj kuiru ĉirkaŭ 4 horoj ĉe mezalta, aŭ ĝis kuirita.
Faras ĉirkaŭ 2 ĉefmanĝojn por mi, 2-4 tagmanĝojn.
*Se vi uzas antaŭspicitan bovaĵon, mi rekomendas ke vi lavetus ĝin antaŭ korti, kaj kredeble reduktius la kvanton da salo ke vi aldonas. Se vi uzas antaŭtranĉita stufaĵa bovaĵo, mi rekomendas ke vi tranĉus ĉiun pecon en du partoj -- ne estas vera kialo, nure mi preferas tiel kaj ĝi kuiriĝas iomete pli rapide.
La cetero de la historio
Mia patrino ŝercis ke ŝi kuiris per trovi la recepton, atenteme aranĝi ĝin proksime, kaj detaleme ignori ĝin. Ĉi tiu estas precize tiu speco da recepto. Fakte, plejparte da mia kuiro sekvas tiu granda malnova tradicio.
Mi konsideris surmeti iom da freŝan petroselon kaj kelkajn foliojn da salvion aŭ vergeton da rosmareno, sed pluvis kaj mi ne volis meti miajn ŝuojn por eliri kaj alporti ĝin.
Normale miaj stofaĵoj havas almenaŭ unu alian legomon, sed mi sentis min mallaborema (eble mi batalis mian kutiman malfruan-septembran kataron, kiu mi ricevas da patroj post iliaj filoj portas ĝin alhejme al ili da eki la lerneja jaro). Tiam mi konsciis ke mi havis la ingrediencojn de pota rostaĵo, do ĉar ne forlasi la buljonon kaj nure lasi ke ĝi kuiras en ĝiaj propraj sukoj? Da tiu venis la titolon.
Ĝis rezultis sufiĉe malseketa, sed kun ete plia likvaĵo, do ne antaŭvidu fari saŭcon da ĉi tiu gutgraso. Vi povus aldoni iom da bovaĵan buljonon aŭ aĉeti enladigitan saŭcon, sed mi pensis ke ĝi estis bona sen saŭco.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
3 mezaj terpomoj, en 4-6 pecoj
5 karotoj, en pecoj de ĉirkaŭ 1 colo
1 funto bovaĵo por stufaĵo aŭ rostaĵo aŭ steko,* en grandaj mordmezuraj pecoj
1/4 taso cepo en kubetoj
2 tigoj celerio, en pecoj de ĉirkaŭ 1/2 colo
kelkaj eroj da ajlo, premitaj
abunda pipro, salo se vi devas
Aranĝu terpomojn kaj karotojn en la fundo de malrapida kuirilo; metu supre bovaĵoj, tiam cepon, celerion, kaj ajlon. Spicu, kovru, kaj kuiru ĉirkaŭ 4 horoj ĉe mezalta, aŭ ĝis kuirita.
Faras ĉirkaŭ 2 ĉefmanĝojn por mi, 2-4 tagmanĝojn.
*Se vi uzas antaŭspicitan bovaĵon, mi rekomendas ke vi lavetus ĝin antaŭ korti, kaj kredeble reduktius la kvanton da salo ke vi aldonas. Se vi uzas antaŭtranĉita stufaĵa bovaĵo, mi rekomendas ke vi tranĉus ĉiun pecon en du partoj -- ne estas vera kialo, nure mi preferas tiel kaj ĝi kuiriĝas iomete pli rapide.
La cetero de la historio
Mia patrino ŝercis ke ŝi kuiris per trovi la recepton, atenteme aranĝi ĝin proksime, kaj detaleme ignori ĝin. Ĉi tiu estas precize tiu speco da recepto. Fakte, plejparte da mia kuiro sekvas tiu granda malnova tradicio.
Mi konsideris surmeti iom da freŝan petroselon kaj kelkajn foliojn da salvion aŭ vergeton da rosmareno, sed pluvis kaj mi ne volis meti miajn ŝuojn por eliri kaj alporti ĝin.
Normale miaj stofaĵoj havas almenaŭ unu alian legomon, sed mi sentis min mallaborema (eble mi batalis mian kutiman malfruan-septembran kataron, kiu mi ricevas da patroj post iliaj filoj portas ĝin alhejme al ili da eki la lerneja jaro). Tiam mi konsciis ke mi havis la ingrediencojn de pota rostaĵo, do ĉar ne forlasi la buljonon kaj nure lasi ke ĝi kuiras en ĝiaj propraj sukoj? Da tiu venis la titolon.
Ĝis rezultis sufiĉe malseketa, sed kun ete plia likvaĵo, do ne antaŭvidu fari saŭcon da ĉi tiu gutgraso. Vi povus aldoni iom da bovaĵan buljonon aŭ aĉeti enladigitan saŭcon, sed mi pensis ke ĝi estis bona sen saŭco.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
17.9.19
Estas abeloj super tie
Mi faris ĝin alia foje; mi enmetis min en pli ol mi planis. Do nun mi lernos abelkulturo.
Mi aŭdis da la ulo ke gardas la Venka Farmo de la manĝaĵa banko ke estis eta tegmenta ĝardeno supre la ĉefa manĝaĵa banko, urbocentra, sed ili ne havis iu ke gardis ĝin. Do mi pensis "Mi povas fari tiu, gardi ĝardeneton" kaj la sekvanta fojo ke mi estis ĉe la manĝaĵa banko mi demandis pri transpreni ĝin. Tiam estis kiam mi lernis ke la ĝardeneto estas por vivteni paron da abelujoj. Eek!
Bone, lastatempe mi fariĝas malpli timema pri abeloj, mi ekakceptas ke abeloj ne estas la vespoj de mia infanaĝa, kaj la loka estas sufiĉe oportuna krom la lasta kalkaj metroj, do mi decidis provi ĝin. Mi havas kalkajn problemojn kun alteco -- ne tial altitudo si, kiel bretoj kaj kradoj, ke mi supozas ne estas tre surpriziga por iu ke estas diriĝinta dum tuta ŝia vivo ke ŝi estas tro korpulenta, ke estas tute alia rakonto -- sed mi vere pensis ke la abeloj estus la problemon. La Direktisto de Disvolviĝo si venis for por observi min grimpinta la ŝtupetaro (kaj kiu ne ŝatas senti sin grava?). Mi grimpis ĝin nure kun kelkaj paŭzoj por profundaj, stabiligantaj spiroj. Tiam, la abeloj...
nure ne estis problemo. Ili daŭris vivi iliajn vivojn kaj ne atakis min, ne akumulis tutaj por esplori min, ne provis surteriĝi sur min. Jes, mielaj abeloj vere ne estas vespoj.
Do mi esploris la aranĝadon, fotis la supervivantajn plantojn por provi identigi ilin (iom da kalendulo, bonaj aroj da origano kaj salvio, diversaj mentoj, kelkaj katherboj, probabla citronmeliso, kaj sortimentitaj leondentoj) kaj ĝenerale evitis la randon. Mi forigis kalkajn da la mortintajn plantojn kaj ekis tre elementan kompoŝtan amason. Tiam estis tempo por malsupreniri la ŝtupetaron (kiu oni apenaŭ povas vidi en la fotoj*).
Tiu implikis ŝanceliĝi en la rando, palpanta kun mia piedo kaj alia foje spiranta profunde, sed mia observanto donis al mi kelkajn instrukciojn kaj post la unua paro da ŝtupetojn mi ne estis tiel alta. Do, mia verdikto estis ke mi povis fari ĝin. Mi havas abelan ĝardenon.
Nun kio?
La plej okcidenta abelujo ŝajne estas bona, kvankam mi ne scias kiom da mielon ili havas por la vintro. Ili estas tiel bona kiel mi povas nun.
La orienta abulejo havas provlemon. Mi ne scias nun se ili ne ŝatas la internon de la abelujo ial aŭ se la interno nure estas plena. Ili konstruas ilian mielĉelaron for de la skatolo, ke kredeble estos problemon kiam la vetero ekfariĝas malvarma. Ne poviĝas fari multan tie ankaŭ, krom eble trovi pecon da krucplakaĵon aŭ pezan kartonon kaj alligi ĝin por ŝirmi iomete ka ĉelaron.
Akvo gravos ĉi tiu vintre; mi devos starigi specon de akvan sistemon do la plantoj ne devos akvumiĝi ĉiutage dum la somero. Do ĉi tiu vintre mi provos desegni iu kiel gutan sistemon, tiel malkare kiel mi povas. Estas paro da akvaj bareloj tie, kiu poviĝas replenigi kun tubo da malsupra, do estas deca fonto de akvo, la problemo estas transloki ĝin al la (kelke malprofundaj) bedoj kaj kia ajn ujoj ke aldoniĝas.
Ankaŭ la abeloj bezonas fonton da akvo, kvankam supozinde ili estas trinkinta da ie tute la somero. Estas tagmanĝa pleto tie, sed mi ne scias se estis por akvo aŭ se ĵetiĝis al la tegmenton kiel la aliaj senvaloraĵoj ke mi forigis. Mi lasis ĝin tie nepersiste, sed mi havas kelkajn bonajn largajn plantajn subpotojn kun ke mi anstataŭos ĝin kaj plenigi kun ŝtonoj do la abeloj havos kie stari dum ili trinkas.
Alia vintra projekto estos lerni pri abelujoj do mi scios iomete kiam estos tempo de purigi tutan printempe. GRuB havas kekajn kurojn ke eble mi povos ĉeesti, sed por nun mi estas petinta paron da vidojn da labiblioteko. Mi diriĝis ke ĉi tie estas "senkadra" abelujoj do mi petis la du vidojn ke estas specife pri tiu speco da abelujo. Deziru al mi bonŝancon!
Tiam mi devos decidi kiu planti. Mi akiris kelkan ajlon por planti ĉi tiu aŭtuno, sed mi ne estas planinta pli ĝis nun. Mi pensas ke rosmareno estus bona, kaj eble fragoj. Jam estas origano, salvio, kalendulo, katherbo, kaj leondetoj tie, kaj kelkaj plantoj ke mi ne estas distinginta. Se mi povas akiri la bulbojn, mi ŝategas kultivi iom da safranon, parte ĉar ĝi impresus sed ankaŭ ĉar mi kredas ke safranaj floroj estas bonegaj. Ankaŭ mi plukis kelkajn rugosa rozo rozberojn kiam mi pasis arbetojn, por vidi se mi povas kreskiĝi arbeton da la semoj.
Kredeble mi devus skribi liston de deziroj kaj eble krei paĝo de GoFundMe...
*Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Food Bank Foodie; fotos povas troviĝi tie.
Mi aŭdis da la ulo ke gardas la Venka Farmo de la manĝaĵa banko ke estis eta tegmenta ĝardeno supre la ĉefa manĝaĵa banko, urbocentra, sed ili ne havis iu ke gardis ĝin. Do mi pensis "Mi povas fari tiu, gardi ĝardeneton" kaj la sekvanta fojo ke mi estis ĉe la manĝaĵa banko mi demandis pri transpreni ĝin. Tiam estis kiam mi lernis ke la ĝardeneto estas por vivteni paron da abelujoj. Eek!
Bone, lastatempe mi fariĝas malpli timema pri abeloj, mi ekakceptas ke abeloj ne estas la vespoj de mia infanaĝa, kaj la loka estas sufiĉe oportuna krom la lasta kalkaj metroj, do mi decidis provi ĝin. Mi havas kalkajn problemojn kun alteco -- ne tial altitudo si, kiel bretoj kaj kradoj, ke mi supozas ne estas tre surpriziga por iu ke estas diriĝinta dum tuta ŝia vivo ke ŝi estas tro korpulenta, ke estas tute alia rakonto -- sed mi vere pensis ke la abeloj estus la problemon. La Direktisto de Disvolviĝo si venis for por observi min grimpinta la ŝtupetaro (kaj kiu ne ŝatas senti sin grava?). Mi grimpis ĝin nure kun kelkaj paŭzoj por profundaj, stabiligantaj spiroj. Tiam, la abeloj...
nure ne estis problemo. Ili daŭris vivi iliajn vivojn kaj ne atakis min, ne akumulis tutaj por esplori min, ne provis surteriĝi sur min. Jes, mielaj abeloj vere ne estas vespoj.
Do mi esploris la aranĝadon, fotis la supervivantajn plantojn por provi identigi ilin (iom da kalendulo, bonaj aroj da origano kaj salvio, diversaj mentoj, kelkaj katherboj, probabla citronmeliso, kaj sortimentitaj leondentoj) kaj ĝenerale evitis la randon. Mi forigis kalkajn da la mortintajn plantojn kaj ekis tre elementan kompoŝtan amason. Tiam estis tempo por malsupreniri la ŝtupetaron (kiu oni apenaŭ povas vidi en la fotoj*).
Tiu implikis ŝanceliĝi en la rando, palpanta kun mia piedo kaj alia foje spiranta profunde, sed mia observanto donis al mi kelkajn instrukciojn kaj post la unua paro da ŝtupetojn mi ne estis tiel alta. Do, mia verdikto estis ke mi povis fari ĝin. Mi havas abelan ĝardenon.
Nun kio?
La plej okcidenta abelujo ŝajne estas bona, kvankam mi ne scias kiom da mielon ili havas por la vintro. Ili estas tiel bona kiel mi povas nun.
La orienta abulejo havas provlemon. Mi ne scias nun se ili ne ŝatas la internon de la abelujo ial aŭ se la interno nure estas plena. Ili konstruas ilian mielĉelaron for de la skatolo, ke kredeble estos problemon kiam la vetero ekfariĝas malvarma. Ne poviĝas fari multan tie ankaŭ, krom eble trovi pecon da krucplakaĵon aŭ pezan kartonon kaj alligi ĝin por ŝirmi iomete ka ĉelaron.
Akvo gravos ĉi tiu vintre; mi devos starigi specon de akvan sistemon do la plantoj ne devos akvumiĝi ĉiutage dum la somero. Do ĉi tiu vintre mi provos desegni iu kiel gutan sistemon, tiel malkare kiel mi povas. Estas paro da akvaj bareloj tie, kiu poviĝas replenigi kun tubo da malsupra, do estas deca fonto de akvo, la problemo estas transloki ĝin al la (kelke malprofundaj) bedoj kaj kia ajn ujoj ke aldoniĝas.
Ankaŭ la abeloj bezonas fonton da akvo, kvankam supozinde ili estas trinkinta da ie tute la somero. Estas tagmanĝa pleto tie, sed mi ne scias se estis por akvo aŭ se ĵetiĝis al la tegmenton kiel la aliaj senvaloraĵoj ke mi forigis. Mi lasis ĝin tie nepersiste, sed mi havas kelkajn bonajn largajn plantajn subpotojn kun ke mi anstataŭos ĝin kaj plenigi kun ŝtonoj do la abeloj havos kie stari dum ili trinkas.
Alia vintra projekto estos lerni pri abelujoj do mi scios iomete kiam estos tempo de purigi tutan printempe. GRuB havas kekajn kurojn ke eble mi povos ĉeesti, sed por nun mi estas petinta paron da vidojn da labiblioteko. Mi diriĝis ke ĉi tie estas "senkadra" abelujoj do mi petis la du vidojn ke estas specife pri tiu speco da abelujo. Deziru al mi bonŝancon!
Tiam mi devos decidi kiu planti. Mi akiris kelkan ajlon por planti ĉi tiu aŭtuno, sed mi ne estas planinta pli ĝis nun. Mi pensas ke rosmareno estus bona, kaj eble fragoj. Jam estas origano, salvio, kalendulo, katherbo, kaj leondetoj tie, kaj kelkaj plantoj ke mi ne estas distinginta. Se mi povas akiri la bulbojn, mi ŝategas kultivi iom da safranon, parte ĉar ĝi impresus sed ankaŭ ĉar mi kredas ke safranaj floroj estas bonegaj. Ankaŭ mi plukis kelkajn rugosa rozo rozberojn kiam mi pasis arbetojn, por vidi se mi povas kreskiĝi arbeton da la semoj.
Kredeble mi devus skribi liston de deziroj kaj eble krei paĝo de GoFundMe...
*Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Food Bank Foodie; fotos povas troviĝi tie.
21.7.19
Kokaĵo kaj persiko en kradrostada saŭco
1 granda meza kokaĵa brusto (ĉirkaŭ 1 funto aŭ iomete malpli) tranĉita kiel por turnomovofrito (senhaŭta, senosta, tranĉita trans la fibroj en 1/4-colajn aŭ pli dikajn tranĉaĵojn) -- porkaĵo ankaŭ estus bona
oleo por kuiri, se bezoniĝas
ĉirkaŭ 1/2 supkulero muelita zingibro, laŭ gusto
1-2 tekulero ajla pulvoro, aŭ 1 ajlero, premita, laŭ gusto
1 granda persiko, kerno forigita, senŝeligita, tranĉita en 8-10 tranĉaĵojn
1/4 taso ĉiu hakitaj cepo kaj celerio, aŭ laŭ gusto
kradrostada saŭco por malpeze kovri
Ekuiru kokaĵon supre malalta varmego, kun iomete da oleo se bezoniĝas por preventi algluiĝo (se vi uzas malgluiĝema fritilo, kredeble vi ne besonos la oleon). Ĵetkovru malavare kun zingibro kaj ajlo. Preparu la persikon krom se vi estas tre pli rapida ol mi, ĉi tiu daŭros ĉirkaŭ la tempo ke ekuiri la kokaĵon. Kiam la kokaĵo estas plejparte kuitita -- kokaĵa blanka (sed ideale ne brunigita) exsterne sed kredeble ne komplete kuirita interne, kontrolu la kvanton da likvo en la fritilo; deverŝu iom se estas tro, ĝi devas esti malseketa sed pli fritanta ol bolanta. Aldonu la persikajn tranĉaĵojn, cepon, kaj celerion. Ĵetkovru kun pli zingibro kaj ajlo se deziriĝas. Altigu varmegon al ĉirkaŭ meza kaj fritetu/kirlofritu malrapide kelkaj minutoj. Surverŝu kradrostadan saŭcon, enmiksu, kaj daŭrigu kuiri ĝis la persikaj tranĉaĵoj estas molaj kaj la kokaĵo estas komplete kuirita.
La cetero de la historio
Unue, mi volas mencii ke mi preferas tre vinagran kradrostadan saŭcon, precipe por ĉi tiu plado. Se vi uzas pli dolĉan saŭcon, eble vi deziros aldoni iom pli da vinagro ĉi tie aŭ ĝi finiĝos dolĉega.
Ĉi tiu estas alia da miaj "kiu devas uziĝi?" inventoj. Mi ŝategas miksi fruktojn kun viandojn, do kiam la manĝaĵa banko donis al mi persikojn ke devis uziĝi la ANTAŬA semajno, ĉi tiu estis la natura rezulto.
De tiam mi estas aĉetinta da kornan bulkan paston kaj degelinta da muelitan meleagraĵon; kun la persikoj de ĉi tiu semajno mi faros similan recepton kun muelita meleagraĵo anstataŭ kokaĵa brusto (kredeble, muelita porkaĵo povus uziĝi ankaŭ, sed mi havas multan da muelita meleagraĵo por uzi), tranĉanta la persikojn en pli malgrandajn pecojn, kaj faldanta la rezulton en kornan bulkan paston por fari pasteĉetojn.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
oleo por kuiri, se bezoniĝas
ĉirkaŭ 1/2 supkulero muelita zingibro, laŭ gusto
1-2 tekulero ajla pulvoro, aŭ 1 ajlero, premita, laŭ gusto
1 granda persiko, kerno forigita, senŝeligita, tranĉita en 8-10 tranĉaĵojn
1/4 taso ĉiu hakitaj cepo kaj celerio, aŭ laŭ gusto
kradrostada saŭco por malpeze kovri
Ekuiru kokaĵon supre malalta varmego, kun iomete da oleo se bezoniĝas por preventi algluiĝo (se vi uzas malgluiĝema fritilo, kredeble vi ne besonos la oleon). Ĵetkovru malavare kun zingibro kaj ajlo. Preparu la persikon krom se vi estas tre pli rapida ol mi, ĉi tiu daŭros ĉirkaŭ la tempo ke ekuiri la kokaĵon. Kiam la kokaĵo estas plejparte kuitita -- kokaĵa blanka (sed ideale ne brunigita) exsterne sed kredeble ne komplete kuirita interne, kontrolu la kvanton da likvo en la fritilo; deverŝu iom se estas tro, ĝi devas esti malseketa sed pli fritanta ol bolanta. Aldonu la persikajn tranĉaĵojn, cepon, kaj celerion. Ĵetkovru kun pli zingibro kaj ajlo se deziriĝas. Altigu varmegon al ĉirkaŭ meza kaj fritetu/kirlofritu malrapide kelkaj minutoj. Surverŝu kradrostadan saŭcon, enmiksu, kaj daŭrigu kuiri ĝis la persikaj tranĉaĵoj estas molaj kaj la kokaĵo estas komplete kuirita.
La cetero de la historio
Unue, mi volas mencii ke mi preferas tre vinagran kradrostadan saŭcon, precipe por ĉi tiu plado. Se vi uzas pli dolĉan saŭcon, eble vi deziros aldoni iom pli da vinagro ĉi tie aŭ ĝi finiĝos dolĉega.
Ĉi tiu estas alia da miaj "kiu devas uziĝi?" inventoj. Mi ŝategas miksi fruktojn kun viandojn, do kiam la manĝaĵa banko donis al mi persikojn ke devis uziĝi la ANTAŬA semajno, ĉi tiu estis la natura rezulto.
De tiam mi estas aĉetinta da kornan bulkan paston kaj degelinta da muelitan meleagraĵon; kun la persikoj de ĉi tiu semajno mi faros similan recepton kun muelita meleagraĵo anstataŭ kokaĵa brusto (kredeble, muelita porkaĵo povus uziĝi ankaŭ, sed mi havas multan da muelita meleagraĵo por uzi), tranĉanta la persikojn en pli malgrandajn pecojn, kaj faldanta la rezulton en kornan bulkan paston por fari pasteĉetojn.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo Food Bank Foodie.
Subscribe to:
Posts (Atom)