Denove estas rubusbera sezono. Rubusberoj estas speco de "komencanta manĝaĵo" por furaĝantoj; estas kutimaj, facilaj de distingi, kaj relative haveblaj eĉ sen veturigi al ien kaj pied-ekskursi kvin mejloj en la sovaĝejon. Do, jen por via konsidero estas miaj gvidlinioj por furaĝanta:
Apliku dankemo
Danku la plantojn kaj/aŭ vian preferitan dion, aŭ nure prenu momenton por kontempli la mirindaĵon de bio-maŝinoj ke transformas teron, akvon, kaj sunlumon en manĝaĵon. Se vi celas kolekti multajn da berojn, mi sugestas ke vi kunportas etan donacon al la plantoj, kiel iom da akvo aŭ maldensa vermfeka/kompoŝta teo. Jes, la plantoj ne vere komprenos kiu vi faras, ĝi estas tuta simbola, sed estas kelkaj indikoj ke plantoj povas senti niaj emociojn aŭ intencojn, kaj ĉiukaze esti bona al aliaj vivantoj estas bona kutimo por akiri.
Kundividu
Prenu la kvanton ke vi uzos, sed ne pluku la berojn ke ne estos pli maturaj morgaŭ kaj provu lasi iujn por la sekvanta furaĝanto (homa aŭ ne). Se vi estas juna kaj atleta (aŭ eĉ nure ne tre maljuega kaj relative vigla) ĉar ne lasi la pli alireblajn aĵojn por hazardaj manĝetantojn kaj la malpli agemaj? Se vi finas kun superfluo, donacu ilin al amikoj kaj najbaroj aŭ portu ilin al la manĝaĵa banko.
Precipe, memoru ke homoj ne estas la solaj amantoj de beroj ĉirkaŭ, do se vi bedo estas ie kie povus esti faŭno, planu konforme. Ursoj speciale ŝategas berojn, do eniru la forston kun multaj amikoj kaj bruu iomete do aliaj estuloj scios ke vi estas tie kaj provos eviti vin.
Antaŭvidu Grataĵojn
Respektu la plantojn, provu ne treti aŭ derompi pli ol estas necesa, kaj ne pluku berojn la tago antaŭ vi volas aspekti belegan en suna robo aŭ paradi viajn zorgeme kultivitajn muskolojn ĉe la plaĝo. Portu pezajn vestojn kaj planu sviti aŭ vestu vin pli malpeze kaj planu sangi (ne, tiu ne estas minaco; persone mi ĉiam elektas la duan opcion kaj alvenas hejme kun multegaj grataĵoj -- sed mi havas katojn do mi kutimas kvanton da tiun ĉiukaze).
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Food Bank Foodie.
Showing posts with label furaĝi. Show all posts
Showing posts with label furaĝi. Show all posts
15.8.18
18.4.18
Tuta tiu muelita meleagraĵo...
(Originale skribita 13 septembro, 2017)
Kvazaŭ-pasteĉaj aĵoj
1 funto muelita kokaĵo, meleagraĵo, aŭ porkaĵo
1/4 taso hakita cepo, aŭ laŭ gusto
1-2 tigoj celerio, hakitaj, se havebla
1/4 tekulero ajla pulvoro, aŭ laŭ gusto
1 tekulero muelita cinamo, aŭ laŭ gusto
muelita nigra pipro laŭ gusto
salo se dezirita
1/2 taso rubusbera suko, koncentrita al malpeza siropo (vidu malsupra recepto)
pasto por 8-16 lunarkaj bulkoj
Kuiru viandon, cepon, celerion, kaj spicojn, tirnomovanta por unuigi kaj por disiri la viandon, ĝis preskaŭ kuiritaj. Aldonu sukon kaj finiĝu kuiron. Forigi da hejtilo.
Formu lunarkan bulkon paston en 4-8 kvadratoj; se vi laboras kun antaŭtranĉita triangulojs, eble ĝi estos pli facila meti ilin neebene por ke la maldikaj pintoj reliefiĝas, tiam fermu la juntojn kaj faldu la pintojn laŭlongemla flankoj. Dividu la viandan miksaĵon inter la kvadratoj kaj volvu la paston por formi pakaĵoj. Baku laŭ la instrukcioj por la bulkoj, ĝis hele brunaj kaj kuiritaj. Malvarmetiĝu bone en arako antaŭ fridiganta; ne kovru ĝis ili estas tute malvarmaj aŭ ili povas fariĝi tramalsekaj.
"Pasteĉoj" ke restas fermitaj konserviĝas pli bone ol tiuj ke fendas, do manĝu la fenditajn unue.
Koncentrita rubusbera suko
Kiam vi estas preta por eki, lavetu singarde rubusberojn (ili konserviĝos pli bone mallavitaj kaj ne tro proksime kovritaj). Verŝu ilin en kaserolon kaj ete frakasu ilin kun kaĉigilo aŭ via plej larĝa spatelo. Ĉi tiu donas al vi kvanton da brula-preventanta likvaĵo sen aldoni akvon ke nure devos boliĝi for denove. Kovru kaj boletiĝu supre meza-malalta hejtilo (preskaŭ 4 da 9 en mia forno), dispremanta kaj turnomovanta okaze dum... iom da tempo. Ĝis ĝi estas havinta sufiĉa kaj estas tute fluema. Duona horo aŭ ĉirkaŭ, post ĝi ekbobelas kaj vi (kredeble) makaltiĝas la hejtilon.
Rigu ĵelean sakon. Se vi estas simila al plejparto da la popolo, vi ne havas veran ĵelean sakon; estas plej facila drapirigi kelkaj da tavolojn de gazo en kribrilo. Certigi ke sufiĉa gazo pendas supre la flankoj ke povos unigi la angulojn kaj fari sako, kaj metu la kribrilon kaj la gazon supre alia kaserolo aŭ granda pelvo, kaj enverŝu la berojn kaj sukon. Post la unua 1-2 horoj, kolektu la gazajn angulojn kaj ligi ilin por formi sakon; pendigi la sakon supre la kaserolon/prlvon, eble da la butonon de ŝranko. Probable vi volos uzi maŝon de kordo, ĉar la gazo estos tre malpura. (Se vi havas amikojn aŭ parencojn ke ŝatas teruraĵon aŭ Goton, certigu montri al ili vian pendantan sakon kaj "sangajn" manojn.) Lasu ke la beroj sensekigas iom da tempo pli longe, kelkaj horoj al dum la nokto.
Tempo por ripozi. Purigu, metu la sukon en la glaciŝranko, kaj forĵetu aŭ kompoŝtu la berojn kaj gazon. Nun ĉu vi ĝojas ke vi ne havas ĵelean sakon por lavigi? Certigu ke vi havas sufiĉajn purajn enladigantajn bokalojn (mi rekomendas ĵeleajn bokalojn de 8 uncoj aŭ tiujn ĉarmajn bokaletojn de 4 uncoj) kaj neuzitajn kovrilojn se vi celas enladigi ĝin.
Kiam vi estas preta por daŭrigi (ne lasu ĝin pli ol kelkaj tagoj aŭ vi perdos impulson), remetu la sukon supre meza-malalta hetijlo kaj boletigu, nekovrita kaj turnomovanta okaze, ĝis ĝi reduktiĝas al ĉirkaŭ duono da la kvanto aŭ vi perdas paciencon. Se vi havas kandotermometron, celu por la malaltan finon de la siropa gamo, ĉirkaŭ 210-215 gradoj farenhejtaj (100 celsiaj). Dum vi ĝisatendas ĉi tiu, metu akgon en vian enladigantan kaldronon kaj serĉu kiu ajn ke vi metas en la fundon por protekti la bokalojn (mi uzas mantuketon ĉar mi perdis mian dratan aĵeton antaŭ jaroj. Ekvarmigu la kaldronon. Aranĝu la kovrilojn kaj (renversite) la bokalojn en malprofundan kaserolon de akvo, kaj ekboligu ilin por steriligi ilin. Etendu kuirejan mantukon en kiu meti la bokalojn dum vi plenigas ilin kaj, poste, dum ili malvarmiĝas (NE uzu bonan mantukon; uzu tiu en kiu vi estas sekviginta viajn lavigitajn kaj sentigitajn fragojn tute la somero). Serĉu vian bokellevilon aŭ prenilonkaj aliajn enladigilojn laŭ vi deziras. Ĉu ne ankoraŭ estas kuirita tiu suko al siropo?
Kiam la suko finfine estas siropo, plenigu la bokelojn, lasanta 1/4 colon aŭ iomete pli da spaco ĉe la supro. Fermu bokelojn kaj ŝargu la kaldronon, aldonanta pli akvon se estas necesa por kovri la bokalojn. Boligu 10 minutoj. Forigu bokalojn al la amntukon kaj aŭskultu por la pingoj dum purigas; eĉ kelkaj bokaloj povus fermiĝi dum vi forigas ilin da la kaldrono.
Plena informo pri enladigi (en la angla, .pdf).
.
La Rubusbera Kokaĵa Kalcono esploro
Mi volis eki mian novan blogon kun io krea kaj nekutima, do en la plej bona tradicio de "kiu bezonas uziĝi?" mi provas kuiri... ni nomigu ĝin Rubusbera Kokaĵa Kalcono. Nekutima, mi kredas ke mi atingis. Manĝebla...?
Tuto ekis kun la rubusberoj en la gazono de amikino. Ŝi estis manĝinta, frostiginta, kaj smuzi-inta tiom da la aĵoj kiom ŝi povis, kaj ankoraŭ ili estis veninta supre la barilo kiel cunomo; ĉu mi ŝatus pluki kelkajn? Ŝi petis?
Do, kun unu aro da ŝia gazono kaj alia da loka parko (ĉar nun mi estis en plena humoro de pluki beroj kaj, fine, ĝi estis senpaga manĝaĵo), mi ekis kun fari sukon. Ĉi tiu estas facila maniero de forigi tutajn tiujn semojn. Tiam, ĉar mi ankoraŭ havis rubusberan ĵeleon da la antaŭa jaro kaj la vico da enladigita vinsuko indikis ke mi ne trinkos ĝin kiel suko, mi decidis kuiri ĝin al speco de nedolĉigita siropo. La ideo estis fari rubusberan version de granata melaso, kvankam poste mi konsciis ke granata melaso estas dolĉigita.
Nun ke mi havis ĉi tiun rubusberan melason, kio fari kun ĝi? Memoranta la originalan inspiron (mi kredas ke ĝi estis recepto por kokaĵa fesenjan) kaj serĉanta en mia frostigilo, mi decidis kuiri kelkan muelitan kokaĵon kun ĝi. Per gustumi la sukon kaj flari spicojn, mi elektis iom da ajlon kaj cepon -- nure ĉar ĉi tiuj estas kiu mi metas en tutajn ne dolĉajn manĝaĵojn en mia kuirejo -- multan da cinamon, kaj iom da kubebojn ĉar mi ne estis uzinta ilin longe. Per esti honesta, mi kredas ke ili estis tro malnovaj por fari diferencon.
Ĝis nun, bona. Mi havis kelkan pican paston da la manĝaĵa banko ke mi degelis por ĉi tiu aventuro. Mi ne scias se ĝi supoziĝis esti por dika, kraketa krusto, se frostiganto mortigis la giston, aŭ se ĝi nure estis tro malnova, sed ĝi ne kreskis. Mi etendis ĝin tiel bone kiel mi povis (kun ĝi ŝiranta dum tuta da la laboro), mi metis la kokaĵon meze, kaj mi tiris la randojn supre por fori specon da kalcono de unu farĉo, tiam mi kuiris ĝin laŭ la pakaĵo, sed ĝi aspektis pli sekiĝita ol bakita. Tiam multa da la fundo algluiĝis al la bakplado. Mi provis kelkajn pecojn, ĉar tiu estis kio mi havis por mia ĉefmanĝo, kaj vere, ne estis malbona post oni akceptis ĝian aspekton. Pli esploroj montris ke lunarka bulko aŭ puff pastry pasto estas pli bonan elekton ke pica pasto, kaj ke orkoloraj sekinberoj aŭ hakitaj sekitaj figoj faris bonan aldono. La tekniko ankaŭ funkcias kun aliaj kombinoj de viando, suko/saŭco, kaj aldonoj.
Deserto estis murboj (shortcakes) da la manĝaĵa banko per la frostigilo (dankon por donaci ilin, Trader Joe's!) sub tre elementa fraga saŭco farita per maldelikate premanta kun forko la bonegajn loiajn fragojn da la Farmista Bazaro de Tumwater, kun ilia malavara Bazara Egalaĵo programo.
Receptaj mezuroj estas usonaj.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en Food Bank Foodier.
Kvazaŭ-pasteĉaj aĵoj
1 funto muelita kokaĵo, meleagraĵo, aŭ porkaĵo
1/4 taso hakita cepo, aŭ laŭ gusto
1-2 tigoj celerio, hakitaj, se havebla
1/4 tekulero ajla pulvoro, aŭ laŭ gusto
1 tekulero muelita cinamo, aŭ laŭ gusto
muelita nigra pipro laŭ gusto
salo se dezirita
1/2 taso rubusbera suko, koncentrita al malpeza siropo (vidu malsupra recepto)
pasto por 8-16 lunarkaj bulkoj
Kuiru viandon, cepon, celerion, kaj spicojn, tirnomovanta por unuigi kaj por disiri la viandon, ĝis preskaŭ kuiritaj. Aldonu sukon kaj finiĝu kuiron. Forigi da hejtilo.
Formu lunarkan bulkon paston en 4-8 kvadratoj; se vi laboras kun antaŭtranĉita triangulojs, eble ĝi estos pli facila meti ilin neebene por ke la maldikaj pintoj reliefiĝas, tiam fermu la juntojn kaj faldu la pintojn laŭlongemla flankoj. Dividu la viandan miksaĵon inter la kvadratoj kaj volvu la paston por formi pakaĵoj. Baku laŭ la instrukcioj por la bulkoj, ĝis hele brunaj kaj kuiritaj. Malvarmetiĝu bone en arako antaŭ fridiganta; ne kovru ĝis ili estas tute malvarmaj aŭ ili povas fariĝi tramalsekaj.
"Pasteĉoj" ke restas fermitaj konserviĝas pli bone ol tiuj ke fendas, do manĝu la fenditajn unue.
Koncentrita rubusbera suko
Kiam vi estas preta por eki, lavetu singarde rubusberojn (ili konserviĝos pli bone mallavitaj kaj ne tro proksime kovritaj). Verŝu ilin en kaserolon kaj ete frakasu ilin kun kaĉigilo aŭ via plej larĝa spatelo. Ĉi tiu donas al vi kvanton da brula-preventanta likvaĵo sen aldoni akvon ke nure devos boliĝi for denove. Kovru kaj boletiĝu supre meza-malalta hejtilo (preskaŭ 4 da 9 en mia forno), dispremanta kaj turnomovanta okaze dum... iom da tempo. Ĝis ĝi estas havinta sufiĉa kaj estas tute fluema. Duona horo aŭ ĉirkaŭ, post ĝi ekbobelas kaj vi (kredeble) makaltiĝas la hejtilon.
Rigu ĵelean sakon. Se vi estas simila al plejparto da la popolo, vi ne havas veran ĵelean sakon; estas plej facila drapirigi kelkaj da tavolojn de gazo en kribrilo. Certigi ke sufiĉa gazo pendas supre la flankoj ke povos unigi la angulojn kaj fari sako, kaj metu la kribrilon kaj la gazon supre alia kaserolo aŭ granda pelvo, kaj enverŝu la berojn kaj sukon. Post la unua 1-2 horoj, kolektu la gazajn angulojn kaj ligi ilin por formi sakon; pendigi la sakon supre la kaserolon/prlvon, eble da la butonon de ŝranko. Probable vi volos uzi maŝon de kordo, ĉar la gazo estos tre malpura. (Se vi havas amikojn aŭ parencojn ke ŝatas teruraĵon aŭ Goton, certigu montri al ili vian pendantan sakon kaj "sangajn" manojn.) Lasu ke la beroj sensekigas iom da tempo pli longe, kelkaj horoj al dum la nokto.
Tempo por ripozi. Purigu, metu la sukon en la glaciŝranko, kaj forĵetu aŭ kompoŝtu la berojn kaj gazon. Nun ĉu vi ĝojas ke vi ne havas ĵelean sakon por lavigi? Certigu ke vi havas sufiĉajn purajn enladigantajn bokalojn (mi rekomendas ĵeleajn bokalojn de 8 uncoj aŭ tiujn ĉarmajn bokaletojn de 4 uncoj) kaj neuzitajn kovrilojn se vi celas enladigi ĝin.
Kiam vi estas preta por daŭrigi (ne lasu ĝin pli ol kelkaj tagoj aŭ vi perdos impulson), remetu la sukon supre meza-malalta hetijlo kaj boletigu, nekovrita kaj turnomovanta okaze, ĝis ĝi reduktiĝas al ĉirkaŭ duono da la kvanto aŭ vi perdas paciencon. Se vi havas kandotermometron, celu por la malaltan finon de la siropa gamo, ĉirkaŭ 210-215 gradoj farenhejtaj (100 celsiaj). Dum vi ĝisatendas ĉi tiu, metu akgon en vian enladigantan kaldronon kaj serĉu kiu ajn ke vi metas en la fundon por protekti la bokalojn (mi uzas mantuketon ĉar mi perdis mian dratan aĵeton antaŭ jaroj. Ekvarmigu la kaldronon. Aranĝu la kovrilojn kaj (renversite) la bokalojn en malprofundan kaserolon de akvo, kaj ekboligu ilin por steriligi ilin. Etendu kuirejan mantukon en kiu meti la bokalojn dum vi plenigas ilin kaj, poste, dum ili malvarmiĝas (NE uzu bonan mantukon; uzu tiu en kiu vi estas sekviginta viajn lavigitajn kaj sentigitajn fragojn tute la somero). Serĉu vian bokellevilon aŭ prenilonkaj aliajn enladigilojn laŭ vi deziras. Ĉu ne ankoraŭ estas kuirita tiu suko al siropo?
Kiam la suko finfine estas siropo, plenigu la bokelojn, lasanta 1/4 colon aŭ iomete pli da spaco ĉe la supro. Fermu bokelojn kaj ŝargu la kaldronon, aldonanta pli akvon se estas necesa por kovri la bokalojn. Boligu 10 minutoj. Forigu bokalojn al la amntukon kaj aŭskultu por la pingoj dum purigas; eĉ kelkaj bokaloj povus fermiĝi dum vi forigas ilin da la kaldrono.
Plena informo pri enladigi (en la angla, .pdf).
.
La Rubusbera Kokaĵa Kalcono esploro
Mi volis eki mian novan blogon kun io krea kaj nekutima, do en la plej bona tradicio de "kiu bezonas uziĝi?" mi provas kuiri... ni nomigu ĝin Rubusbera Kokaĵa Kalcono. Nekutima, mi kredas ke mi atingis. Manĝebla...?
Tuto ekis kun la rubusberoj en la gazono de amikino. Ŝi estis manĝinta, frostiginta, kaj smuzi-inta tiom da la aĵoj kiom ŝi povis, kaj ankoraŭ ili estis veninta supre la barilo kiel cunomo; ĉu mi ŝatus pluki kelkajn? Ŝi petis?
Do, kun unu aro da ŝia gazono kaj alia da loka parko (ĉar nun mi estis en plena humoro de pluki beroj kaj, fine, ĝi estis senpaga manĝaĵo), mi ekis kun fari sukon. Ĉi tiu estas facila maniero de forigi tutajn tiujn semojn. Tiam, ĉar mi ankoraŭ havis rubusberan ĵeleon da la antaŭa jaro kaj la vico da enladigita vinsuko indikis ke mi ne trinkos ĝin kiel suko, mi decidis kuiri ĝin al speco de nedolĉigita siropo. La ideo estis fari rubusberan version de granata melaso, kvankam poste mi konsciis ke granata melaso estas dolĉigita.
Nun ke mi havis ĉi tiun rubusberan melason, kio fari kun ĝi? Memoranta la originalan inspiron (mi kredas ke ĝi estis recepto por kokaĵa fesenjan) kaj serĉanta en mia frostigilo, mi decidis kuiri kelkan muelitan kokaĵon kun ĝi. Per gustumi la sukon kaj flari spicojn, mi elektis iom da ajlon kaj cepon -- nure ĉar ĉi tiuj estas kiu mi metas en tutajn ne dolĉajn manĝaĵojn en mia kuirejo -- multan da cinamon, kaj iom da kubebojn ĉar mi ne estis uzinta ilin longe. Per esti honesta, mi kredas ke ili estis tro malnovaj por fari diferencon.
Ĝis nun, bona. Mi havis kelkan pican paston da la manĝaĵa banko ke mi degelis por ĉi tiu aventuro. Mi ne scias se ĝi supoziĝis esti por dika, kraketa krusto, se frostiganto mortigis la giston, aŭ se ĝi nure estis tro malnova, sed ĝi ne kreskis. Mi etendis ĝin tiel bone kiel mi povis (kun ĝi ŝiranta dum tuta da la laboro), mi metis la kokaĵon meze, kaj mi tiris la randojn supre por fori specon da kalcono de unu farĉo, tiam mi kuiris ĝin laŭ la pakaĵo, sed ĝi aspektis pli sekiĝita ol bakita. Tiam multa da la fundo algluiĝis al la bakplado. Mi provis kelkajn pecojn, ĉar tiu estis kio mi havis por mia ĉefmanĝo, kaj vere, ne estis malbona post oni akceptis ĝian aspekton. Pli esploroj montris ke lunarka bulko aŭ puff pastry pasto estas pli bonan elekton ke pica pasto, kaj ke orkoloraj sekinberoj aŭ hakitaj sekitaj figoj faris bonan aldono. La tekniko ankaŭ funkcias kun aliaj kombinoj de viando, suko/saŭco, kaj aldonoj.
Deserto estis murboj (shortcakes) da la manĝaĵa banko per la frostigilo (dankon por donaci ilin, Trader Joe's!) sub tre elementa fraga saŭco farita per maldelikate premanta kun forko la bonegajn loiajn fragojn da la Farmista Bazaro de Tumwater, kun ilia malavara Bazara Egalaĵo programo.
Receptaj mezuroj estas usonaj.
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en Food Bank Foodier.
Labels:
dana,
furaĝi,
meleagraĵo,
postx,
rubusberoj
16.8.17
Portulako
indiĝena de: Hindujo kaj Irano
sezono (en la regiono de la Puĝeta Golfo): somero
Portulako, Portulaca oleracea, kutime rigardiĝas kiel herbaĉo ĉi tie -- aŭ plej bone, facile havebla verda mulĉo. Ĝi toleras ambaŭ sekecon kaj malfekundan teron. Folioj, pli malgrandaj tigoj, kaj florburĝonoj uziĝas en multaj aziaj kaj eŭropaj kuirartoj, precipe pladoj da suda hindujo. Ĝi povas manĝiĝi nekuirita ensalatoj, turnomovofritiĝi, aŭ kareiĝi. Ĝi ofte kompariĝas kun eruko aŭ spinaco kaj povas uziĝi simile.
Portulako estas pli alta en omega-3 grasaj acidoj ol kelkaj fiŝaj oleoj, faranta ĝin populara inter veganoj. Fakte, ĝi ĝenerale rigardiĝas la plej bonan kultivitan plantan fonton da omega-3jn grasojn, nure konkurita por iuj sovaĝaj folioj kiel Corchorus olitorius folioj kaj Cichorium spinosum*. Ĝi havas multan da vitaminojn A, C, E, kaj kelkajn Bjn; ĝiaj mineralaj oferaĵoj enhavas feron, magnezion, kalcion, kaj kalion. Ĝi estas bonega fonto daantioksidantoj kaj speciale bona fonto da alfa-linolena acido, kiu estas kunligiĝinta al kora sano kaj ĝenerala longeco de vivo. Kun amaranto, folioj de ĉenopodio, akvokreso, kaj laktuko, portulako estas unu da la plej abundaj plantaj fontoj de kontraŭdepresiaj substancoj.
Portulako ne konserviĝas tre bone, kiu povas esti kial ĝi troviĝas malfacile, precipe se oni ne havas bonan farmistan bazaron. Ĝi ekperdas nutraĵojn tuj post ĝi rikoltiĝas, do la pli freŝe vi manĝas ĝin, la pli bona. Ĝi disvastiĝas facile, kaj iuj ĝardenistoj hezitas kultivi ĝin, sed ĝi povas kultiviĝi en ujoj por helpi regi ĝin (sed ne lasu ke ĝi finmaturiĝas). Ĝi ankaŭ estas bona kiel ŝosoj.
Ĝi devus menciiĝi ke portulaka estas fonto de okzalacido kaj devus evitiĝi aŭ manĝiĝi singarde por personoj ke emas havi kalcia-oksalajn renajn ŝtonojn aŭ urinajn problemojn kiel urinvezikaj ŝtonoj, aŭ kun aliaj singardemoj pri okzalacido. Gravedaj virinoj kutime estas konsilitaj ke evitus portulako, kiu akcelas uterajn kontrahiĝojn kaj povas kaŭzi aborton.
*en la angla, molokhia kaj stamnagathi; mi ne trovis tradukojn.
Legu pli:
etikeda nutrada informo pri nekuirita portulako
etikeda nutrada informo pri kuirita portulako
Health With Food
Natural Health Solutions
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Farmista Bazaro de Tumwater.
Angla versio ankaŭ havebla en Food Bank Foodie
sezono (en la regiono de la Puĝeta Golfo): somero
Portulako, Portulaca oleracea, kutime rigardiĝas kiel herbaĉo ĉi tie -- aŭ plej bone, facile havebla verda mulĉo. Ĝi toleras ambaŭ sekecon kaj malfekundan teron. Folioj, pli malgrandaj tigoj, kaj florburĝonoj uziĝas en multaj aziaj kaj eŭropaj kuirartoj, precipe pladoj da suda hindujo. Ĝi povas manĝiĝi nekuirita ensalatoj, turnomovofritiĝi, aŭ kareiĝi. Ĝi ofte kompariĝas kun eruko aŭ spinaco kaj povas uziĝi simile.
Portulako estas pli alta en omega-3 grasaj acidoj ol kelkaj fiŝaj oleoj, faranta ĝin populara inter veganoj. Fakte, ĝi ĝenerale rigardiĝas la plej bonan kultivitan plantan fonton da omega-3jn grasojn, nure konkurita por iuj sovaĝaj folioj kiel Corchorus olitorius folioj kaj Cichorium spinosum*. Ĝi havas multan da vitaminojn A, C, E, kaj kelkajn Bjn; ĝiaj mineralaj oferaĵoj enhavas feron, magnezion, kalcion, kaj kalion. Ĝi estas bonega fonto daantioksidantoj kaj speciale bona fonto da alfa-linolena acido, kiu estas kunligiĝinta al kora sano kaj ĝenerala longeco de vivo. Kun amaranto, folioj de ĉenopodio, akvokreso, kaj laktuko, portulako estas unu da la plej abundaj plantaj fontoj de kontraŭdepresiaj substancoj.
Portulako ne konserviĝas tre bone, kiu povas esti kial ĝi troviĝas malfacile, precipe se oni ne havas bonan farmistan bazaron. Ĝi ekperdas nutraĵojn tuj post ĝi rikoltiĝas, do la pli freŝe vi manĝas ĝin, la pli bona. Ĝi disvastiĝas facile, kaj iuj ĝardenistoj hezitas kultivi ĝin, sed ĝi povas kultiviĝi en ujoj por helpi regi ĝin (sed ne lasu ke ĝi finmaturiĝas). Ĝi ankaŭ estas bona kiel ŝosoj.
Ĝi devus menciiĝi ke portulaka estas fonto de okzalacido kaj devus evitiĝi aŭ manĝiĝi singarde por personoj ke emas havi kalcia-oksalajn renajn ŝtonojn aŭ urinajn problemojn kiel urinvezikaj ŝtonoj, aŭ kun aliaj singardemoj pri okzalacido. Gravedaj virinoj kutime estas konsilitaj ke evitus portulako, kiu akcelas uterajn kontrahiĝojn kaj povas kaŭzi aborton.
*en la angla, molokhia kaj stamnagathi; mi ne trovis tradukojn.
Legu pli:
etikeda nutrada informo pri nekuirita portulako
etikeda nutrada informo pri kuirita portulako
Health With Food
Natural Health Solutions
Ĉi tiu estas traduko de mia artikoleto en la blogo de la Farmista Bazaro de Tumwater.
Angla versio ankaŭ havebla en Food Bank Foodie
Subscribe to:
Posts (Atom)